Waarom moet Apple eigenlijk censureren?

... dat is helaas inherent aan de gesloten applicatiestrategie van het bedrijf.

Bekende fout: een iPhone is niet om te bellen. De gebruikers willen nuttige en geinige applicaties gebruiken en - vooral - laten zien aan anderen. De gemiddelde iPhone-eigenaar heeft zo’n twintig extra applicaties gedownload.

De centrale applicatiewinkel is een buitenkansje voor de vele creatieve geesten op deze planeet. Zonder marketingkosten krijgen ze de wereld als marktplaats. Daar staat tegenover dat deze ontwikkelaars zijn overgeleverd aan de luimen van Apple. Of hun applicatie door de ballotagecommissie komt, hangt niet alleen van de technische kwaliteit af.

Programma’s worden ook geweigerd omdat ze tegen de commerciële belangen van Apple of haar partners in gaan, én als Apple bezwaar heeft tegen de inhoud. Jawel, het hippe bedrijf treedt op als censor, en nog een rigide ook.

Als een applicatie maar iets met erotiek te maken heeft, gaan de luiken omlaag. Zo weigerde Apple de e-book reader Eucalyptus omdat – lees goed – je daarop ook de Kama Sutra kunt lezen. Deze stokoude tekst wordt niet eens standaard meegeleverd!

Een applicatie is dus al verdacht als je er ongewenste inhoud mee zou kunnen ontsluiten. Maar wacht eens. Dat kan toch via de meegeleverde Safari-browser en Google zoekmachine toch ook?

Achter deze inconsistente gedachtenkronkel zou je commercieel eigenbelang – zoals een Apple e-book applicatie - kunnen vermoeden. Maar misschien ook niet. Apple weigerde namelijk ook de newsreader Newspaper omdat tot de tientallen ontsloten feeds ook die van de Britse tabloid Sun behoort. Omdat op de derde pagina daarvan altijd een rondborstige vrouw staat. De ontwikkelaar kreeg van Apple het advies de volgende versie van het iPhone OS af te wachten. Dan kan namelijk de blote-tietenpagina achter het - nieuwe - kinderslot.

De trendy softwarefabrikant ontpopt zich als irritante braverik. Dat benepen gedrag komt echter niet helemaal uit de lucht vallen. Omdat Apple de hele keten – apparaat, platform en winkel – controleert, kan het bedrijf verantwoordelijk en aansprakelijk worden gesteld voor de inhoud.

Zo klaagde het luxemerk Cartier Apple al aan, omdat een ontwerp van de horlogefabrikant was gebruikt in een virtueel horlogeapplicatie van een derde partij. Apple verwijderde als een haas de applicatie.

De definitieve oplossing voor dit soort problemen is even simpel als voor Apple onaantrekkelijk: maak er een open platform van.